Аб абавязках наймальніка, у якого малады спецыяліст працаваў да прызыву на ваенную службу і магчымасцях прадастаўлення яму працоўнага месца пасля звальнення з воінскай службы, расказаў пракурор Навагрудскага раёна Аляксандр Шляжко.
Абавязак прымаць на работу асоб, якія былі звольнены з ваеннай службы па прызыву, устаноўлены толькі для дзяржаўных арганізацый, у якіх яны працавалі да прызыву на ваенную службу, калі маецца вакантная пасада, раўнацэнная той, якую ён займаў да прызыву.
ДАВЕДКА
Кодэкс аб адукацыі адносіць да маладых спецыялістаў: выпускнікоў, якія працуюць па размеркаванні, на працягу тэрміну абавязковай работы (п.5 арт. 83); выпускнікі, якія накіраваны на работу ў адпаведнасці з дагаворам аб падрыхтоўцы навуковага работніка вышэйшай кваліфікацыі за кошт сродкаў рэспубліканскага бюджэту, дагаворам аб мэтавай падрыхтоўцы спецыяліста (рабочага, служачага), якія з’яўляюцца на працягу тэрміну абавязковай работы маладымі спецыялістамі ці маладымі рабочымі (служачымі), на працягу тэрміну абавязковай работы (п. 4 арт. 84); выпускнікоў, якія працуюць па пераразмеркаванні, на працягу тэрміну абавязковай работы па пераразмеркаванні на працягу тэрміну абавязковай работы па пераразмеркаванні (п.4 арт. 85).
Закон аб воінскай службе замацоўвае права грамадзян, якія праходзяць падрыхтоўку да ваеннай службы, якія прызваны ці паступілі на ваенную службу, службу ў рэзерве, на гарантыі і кампенсацыі, якія ўстаноўлены заканадаўствам аб працы і іншымі заканадаўчымі актамі Рэспублікі Беларусь і якія прадстаўлены па месцы работы ўказаных грамадзян (згодна з ч. 1 арт. 6 Закона аб воінскай службе).
Разам з тым захаванне права паступлення на работу да таго ж наймальніка на пасаду, якая раўнацэнная займаемай да прызыву на ваенную службу, гарантуецца грамадзянам, якія працавалі да прызыву на ваенную службу ў дзяржаўных арганізацыях. Такое права захоўваецца за грамадзянамі на працягу трох месяцаў з дня, які ідзе за днём заканчэння ваеннай службы, а ў выпадку захворвання, атрымання траўмы ў перыяд праходжання ваеннай службы па прызыву, якія не перашкаджаюць паступленню на работу да таго ж наймальніка на пасаду, якая раўнацэнная займаемай да прызыву на ваенную службу, і пры ўмове пісьмовага ўведамлення грамадзянінам аб гэтым наймальніка – на працягу трох месяцаў з дня аднаўлення працаздольнасці ці ўстанаўлення інваліднасці (п. 1 ч. 1 арт. 342 Працоўнага кодэкса).
Гэтая норма Працоўнага кодэкса сведчыць, што калі ў дзяржаўнай арганізацыі, у якой працаваў малады чалавек да прызыву на ваенную службу, адсутнічае пасада, раўнацэнная той, на якой ён працаваў да прызыву, то наймальнік не абавязаны прымаць на работу маладога спецыяліста, які звольнены з ваеннай службы.
Адначасова неабходна звярнуць увагу, што ў адпаведнасці з заканадаўствам аб адукацыі малады спецыяліст абавязаны адпрацаваць вызначаны тэрмін па накіраванні ці размеркаванні. Наймальнік не можа адказаць маладым спецыялістам у заключэнні працоўнага дагавора і не агучыць прычыну адмовы (п. 3, 5 Ч. 1 АРТ. 16 ПК). У выпадку адмовы ў заключэнні працоўнага дагавора з маладым спецыялістам установа адукацыі ажыццяўляе яго наступнае размеркаванне ці пераразмеркаванне (падп. 1.2 п. 1 арт. 85 Кодэкса аб адукацыі).
На практыцы таксама можа ўзнікнуць сітуацыя, калі малады спецыяліст не паспеў паступіць на работу па накіраванні ці размеркаванні ў сувязі з тым, што быў прызваны на тэрміновую службу. У такім выпадку пасля звальнення з тэрміновай ваеннай службы яму гарантуецца працаўладкаванне ў лік броні (арт. 280 ПК) ці прадастаўлення першага працоўнага месца ў адпаведнасці з ч. 2 арт. 281 ПК (п. 3 ч. 1 арт. 342 ПК).
Падрыхтавала А. Ермакова, «НЖ»
